Kao uzročni agensi označavaju se specifični sojevi reovirusa, koji su relativno otporni na dezinfekciona sredstva. Virusni artritis se može pojaviti kao samostalno oboljenje ili u kombinaciji sa bakterijskim i mikoplazmatskim artritisima.

Većina pilića se inficira horizontalno, najčešće oralnim putem, a povremeno i respiratornim. Reovirusno oboljenje prvenstveno pogađa piliće teškog genotipa (brojlere), pri čemu se prvi klinički simptomi zapažaju nakon navršene četvrte nedelje života, sa tendencijom progresivnog napredovanja bolesti.

Inkubacija, prema nekim podacima, može trajati od 9 do 13 dana. Simptomi bolesti mogu proći i inaparentno, ali se obično zapažaju:

• Šepavost i edem (otok) u predelu tibio-metatarzalnih zglobova (fotografija br. 1).

Fotografija br. 1: Otok-edem u predelu tibio-metatarzalnih zglobova

• Obolele jedinke se kreću otežano, uglavnom leže, slabo uzimaju hranu i vodu, i gube na telesnoj masi (fotografije br. 2 i 3).

Fotografija br. 2 i 3: Prikaz početak jednostranog do obostranog isčešenja noge kod mladih jedinki.

Patomorfološkim pregledom zglobova uočavaju se inflamatorni procesi koji su zahvatili sinovijalne membrane i okolno tkivo. Unutar zglobne kapsule prisutna je bistra tečnost; ukoliko su istovremeno prisutne i bakterije ili mikoplazme, tečnost može biti zamućena (fotografija br. 4).

Fotografija br. 4: Odsustvo zamućenosti sinovijalne tečnosti zgloba

Zbog navedenih razloga, za postavljanje tačne dijagnoze neophodna su serološka ispitivanja krvnih seruma metodom ELIZA (ELISA) kod sumnjivih jata, u cilju dokazivanja prisustva specifičnih antitela kao i izolacija reo viruse.

Nastanak i učestalost pojave virusnog artritisa u brojlerskoj proizvodnji, izazvanog reo virusima, koincidiraju sa sledećim faktorima: